De passe-partoutsnijder

Er zijn vele merken passepartoutsnijders, maar het principe is altijd hetzelfde.
De meestgebruikte is de rechte snijder, die één snede tegelijk maakt. Als u het karton draait, kunt u de volgende snede maken.

Voordelen:
– kan zeer nauwkeurig worden ingesteld (zuivere snede).

Nadelen:
– het karton moet zuiver op maat zijn; men moet veel instellen;
– bij massawerk snel kans op fouten;
– de passepartoutbreedte is altijd correct, maar de maat van het gat niet

De passepartoutsnijders waarmee men 4 zijden tegelijk kan snijden, bv. de Speedmat, kent een aantal voordelen:

– de maat van het gat is altijd correct;
– het gat is altijd haaks en evenwijdig;
– u snijdt in één keer het complete passepartout en kunt dit oneindig herhalen.

Nadelen:
– als het karton niet zuiver op maat is, dan zijn de passepartoutbreedtes niet meer correct;
– kleine minimale doorsnijdingen van ca. 1 mm zijn moeilijk te corrigeren;
– de instelling van het snijmes is veel werk, als u van kartondikte verandert.

De computergestuurde machine van bv. Gunnar is een absolute topper.
Deze machine kan zeer veel en is zeer geschikt voor massawerk, maar is voor de doorsnee lijstenmaker vaak te duur. Als u € 15.000 – € 20.000 uitgeeft, dan moet u circa 11.500 passe-partouts snijden. Bij 20 stuks per week is de terugverdientijd circa 12 jaar.

Passe-partouts

Met inlijsten en met passepartouts is het al net zo als met de jurk van een vrouw, hoe eenvoudiger, hoe sjieker en hoe moeilijker te maken. U kunt geen steekje laten vallen en door de eenvoud valt alles op. Bij een prent met een hoop mankementen en een druk passepartout zullen deze fouten niet zo gauw opvallen, omdat de passe-partout de aandacht zal opeisen. Zet u dezelfde prent in een smetteloos passepartout, dan zal elk gebrek benadrukt worden. Van deze theorie kunt u, nee, móet u gebruik maken bij het adviseren. Bij het adviseren aan de klant moeten we ons er steeds rekenschap van geven dat het gaat om de inhoud en niet om de inlijsting.

In Engeland was ik eens op een beurs van lijstenmakers. Daar hing een schitterende inlijsting, prachtig knutselwerk van een zeer hoge kwaliteit. Bij de uitgang van de stand werd gevraagd of je een aantal van die prenten wilde bestellen. Wat bleek, men wist precies welke inlijsting bedoeld werd, maar wist beslist niet welke prent er ingelijst was. Dit is typisch een verkeerde keuze van passe-partout en lijst. Het komt het werk niet ten goede, maar staat geheel op zichzelf.

Een heel ander probleem is natuurlijk de keuze van uw klant, heeft deze al een mening en is hij vastberaden in zijn keuze of laat hij schijnbaar alles aan u over. De eerste klant is het makkelijkst als u aan zijn wensen kan voldoen, de tweede geeft meer voldoening als u erin slaagt de klant tevreden te stellen.
Als we een passe-partout adviseren, dan doen we dat meestal voor het mooie. Toch is het passepartout uit een technische noodzaak ontstaan. Daar waar een inlijsting op de muur hangt ontstaat een koude brug, als gevolg daarvan zal op de binnenkant van het glas condens ontstaan. Dit kan dan weer tot gevolg hebben dat de foto, krijttekening, waterverf, potloodtekening, ets of zeefdruk aan het glas kunnen gaan kleven. U heeft vast allemaal wel eens een klant in uw zaak gehad met een aan het glas vastgeplakte foto of een krijttekening die meer aan het glas zit dan op het karton. Deze schade is ontstaan door condens aan de binnenzijde van het glas. Dit argument kunnen we eenvoudig aan onze klant overbrengen, zodat de eerste stap gezet is.

Dan krijgen we de keuze van het karton. Gebruiken we karton gemaakt van lompen of karton van 100% cellulose. Ondanks alle beloftes van kartonleveranciers ben ik geneigd te pleiten voor karton van lompen. Het gaat hier te ver om een technische verhandeling te houden over karton, hun samenstelling, toevoegingen en verouderingsinvloeden. Als u zich verdiepen wilt in karton, komt u al snel tot de ontdekking dat dit levensvullend is, denk maar eens aan klimatologische, milieu-, atmoferische en elektromagnetische invloeden. En niet te vergeten de constant veranderende omstandigheden, invloed van water en lijm. Het beste is dan ook uit te gaan van kartonsoorten die lang bestaan en bewezen hebben goed te zijn zonder al te veel toevoegingen als buffers, witmakers enz. Zo’n karton is bv. Cresent ragmat of Bainbridge ragmat. Het zijn niet zulke harde kartons, mooie kwaliteit en prettig om mee te werken. Ze voldoen aan hoge eisen, zijn kleurecht en zuurvrij. Hiermee wil ik niet zeggen dat al het andere karton, wat uit 100% cellulose bestaat, slecht is, maar er zijn minstens nog veel vragen.

Het passepartout
Het eenvoudigst is een enkelvoudig passepartout. Bijna altijd zal dit een wit of gebroken wit passepartout zijn, verfraaid met een lijn of bies.
Ofschoon ik niet tegen gekleurde passepartouts ben, is het mij opgevallen dat witte, gebroken witte, créme en zwarte passepartouts het langste leven hebben.