Opplakken en opspannen deel-2

Objecten geplakt met natte lijm kunnen niet altijd door de wals. Staat de druk normaal (dat is +- 80 kg per cm2), dan zal ook natte lijm zolang dat gaat vooruit geperst worden. Maar is er ergens iets minder lijm en is de hechting daardoor al een feit, dan zal alle ruimte hier gaan plooien en heeft u dus een probleem. Als u nat wilt plakken, brengt u de lijm dan op met bijvoorbeeld een mohair rollertje. Leg de te plakken prent niet op de lijm, maar zorg ervoor dat deze over de wals klaar ligt. Zodat u deze in één keer door de rollenpers kunt laten lopen als u de plaat heeft ingelijmd.

U kunt met de rollenpers uitstekend folies, papier en textiel plakken. En alles kan op een perfecte manier, mits u ervaring heeft opgedaan en er met uw hoofd bij blijft.

Tip 1.
Als u een rollenpers koopt, koop er dan één met siliconen walsen. Dit bespaart u een hoop ellende. Heeft u een wals (rollenpers) en stapt u over op siliconen walsen dan is het een Godsgeschenk. Plakt u veel en heeft u rubber walsen, informeert u dan eens of u deze kunt vervangen door siliconen walsen.

Tip 2.
Een rollenpers is niet geschikt voor originelen.

Tip 3.
Plakt u bijvoorbeeld passe-partouts op elkaar met scotch-tape, dan kunt u deze nadat u ze op elkaar geplakt heeft, door de rollenpers halen zodat ze perfect met elkaar verbonden zijn.

Tip 4.
Haal geen te natte dingen door een rollenpers. Hij zal werken als een wringer en de massa voor zich uit persen.

Tip 5.
Zorg ervoor dat u nooit lijmfolie onder de poster, foto laat uitkomen dit voorkomt onaangename verassingen. Als u tenminste geen siliconen walsen heeft.

Tip 6.
Stel de walsen als eerste goed af, zodat u overal even veel druk heeft. Ga dan pas inlijmen.

Wat gaat niet bij deze droge opplakmethode?
Knikken in foto’s en zeker in RC foto’s blijven knikken dus altijd zichtbaar. Ook knikken bij gelakte of geplastificeerde foto’s blijven zichtbaar. Alleen een gladde en schone foto of prent laat zich perfect plakken.

Voor kunst in het algemeen geldt: NIET opplakken.

Maar bijvoorbeeld een zeefdruk met grote egale vlakken kunt u en mag u niet invochten aan de achterzijde. Door de inkt op (in) het papier zal het onregelmatig uitzetten en bijna zeker nooit meer mooi glad trekken. Een ander probleem: als u de zeefdruk nat zou spannen, kan de inkt of verf barstjes gaan vertonen in meer of mindere mate. Dit wordt craquelé genoemd. Om deze reden zou men kunnen aanbevelen om zeefdrukken droog te plakken op polystyreen of aluminium. Dit geeft in de praktijk het beste resultaat
Posters en drukwerken, diploma’s en dergelijke, dus over het algemeen geen waardevolle dingen, kunnen droog opgeplakt worden. Waardevolle dingen kunnen over het algemeen beter niet droog geplakt worden daar de methode niet reversibel is. Reversibel is de mogelijkheid het object terug te brengen in de oude staat.

De ervaring met deze droge opplakmethodes strekt zich uit over enige tientallen jaren. Daarbij is de kwaliteit van de lijm en de drager per merk sterk verschillend. Er zijn lijmlagen die zo hard als glas worden en men kan dan het papieren object er zo afhalen alsof het nooit geplakt was. Er zijn ook lijmen die verpoederen. We spreken over een tijdsduur van ca. 10 jaar of meer. Dit is in meer of mindere mate sterk athankelijk van de klimatologische omstandigheden. Het is echter niet goed mogelijk om een eerlijke beoordeling per merk te geven, omdat naar zeggen van de fabrikanten de lijm constant verbeterd wordt. De ervaring met een folie van 10 jaar geleden is daarom niet gelijk aan die van nu.

We spreken wel steeds over droog opplakken, de voordelen en nadelen, maar waar hebben we het eigenlijk over? Even simpel voorgesteld. We hebben een schutvel, lijm, een lijmdrager, weer lijm en weer een schutvel. Dit is in de handel onder de namen Mectac, Moratac, Moracryl, Neschen Hot Press en Sallmetal.
Mectac en Moratac zijn van dezelfde leverancier, maar Mectac is meer bekend onder andere namen zoals Moratac, dan onder zijn eigen naam. Maar meestal eindigen die namen op tac zoals Fotac.

Ieder merk zegt zo zijn specifieke voordelen en nadelen te hebben, veel is athankelijk van wie de opplakwals geleverd heeft. Heeft U die van Sallmetal, dan kun je beter ook hun folie gebruiken. Heeft u dan klachten, dan komt u tenminste niet terecht in een cirkel van doorsturen zonder einde. In de praktijk is altijd de ander schuldig.

Hoe gaat men te werk?
Voorbeeld 1:
We nemen een poster van het formaat 500 x 600 mm, we willen deze opplakken op 1 mm dik polystyreen met moracryl. U knipt nu op uw bordschaar het plaatje polystyreen op de maat 602 x 502 mm, datzelfde doet u met het plakvel. U legt het polystyreen op uw werktafel met de zijde naar boven waar niets aan mankeert, met uw vlakke hand wrijft u nu van links naar rechts over de plaat. U voelt nu niet alleen of er stof of ongerechtigheden op zitten, maar u verwijdert deze tevens. Dan splitst u het vel Moracryl met uw nagel, een schutvel zal dan los gaan, dit trekt u ca. 20 mm terug en vouwt het om. Dan draait u het vel om en legt de zijkant gelijk met het polystyreen, dan wrijft u met een doek vanuit het midden de rand vast. Als deze rand voldoende gehecht is, kunt u handmatig opplakken of met de opplakwals, echter:
nooit met een vacuumpers.

Handmatig gaat u als volgt te werk. U neemt een schrapertje, dat is een stukje speciaal plastic dat zacht en glad is; het lijk wel vettig (maar is het niet). Hiermee wrijft u de folie vast terwijl u met uw andere hand het schutvel in hetzelfde tempo terug trekt. Tijdens het lostrekken mag de folie nog op geen enkele plaats het polystyreen raken. De folie gaat pas hechten als u het vast drukt met de schraper. Laat u de folie per ongeluk even los zonder spanning dan is het mogelijk dat u lucht insluit en dat heeft dan als gevolg dat er blazen ontstaan. U kunt dan bijvoorbeeld met een hele fijne injectienaald de lucht hier weer uittrekken, maar dat kost tijd, vaak onnodig veel tijd. Heeft u het vel op bovenstaande manier vast gewreven, dan bent u zover om de poster op te plakken.

Als u een opplakwals heeft, dan gaat het een stuk makkelijker. U legt de rand die u aangewreven heeft tegen de wals, tilt het plakvel op en trekt het schutvel langzaam omhoog naar u toe. U trapt op het voetpedaal en het polystyreen en het plakvel worden een geheel. Ook nu is het polystyreen weer gereed voor bet opplakken van de poster. We zijn hier voor het gemak even uitgegaan van losse plakvellen en niet van rollen. Het principe is gelijk.

Het opplakken van de poster gaat eigenlijk op precies dezelfde manier. U trekt het scbutvel ca 20 mm terug en vouwt het om, u legt de poster erop, houdt één zijde en hoek gelijk en u wrijft de poster vast. U gaat verder zoals bij het plakvel. Na het opplakken kunt u de plaat schoon snijden en is de poster klaar om in te lijsten.

Voorbeeld 2:
We hebben een poster van 500 x 600 mm en deze moet op een plaat worden geplakt van 700 x 800 mm, dus rondom 100 mm vrij. U gaat nu als volgt te werk. U snijdt het polystyreen op 700 x 800 mm en het Moracryl op 500 x 600 mm. U zet drie merkstreepjes waarlangs uw plakvel moet worden geplakt. U gaat nu verder als hiervoor omschreven, dus splitsen, terugslaan en vast wrijven
.
Door de meeste firma’s worden voorbeplakte platen in de handel gebracht, dus dat scheelt een handeling. De werkwijze als bij voorbeeld 2 besproken, is dan niet mogeijk. Hiervoor is echter wel een oplossing ofscboon dit extra materiaal kost.

Voorbeeld 3:
U neemt een voorbeplakte plaat 700 x 800 mm en snijdt met een stanleymes op 100 mm afstand van de rand het scbutvel door, nu vouwt u van het midden stuk het schutvel een stukje terug, legt de poster op zijn plaats, wrijft hem vast en u haalt hem door de wals zoals hiervoor besproken.

Heeft u een plakwals, dan is bet beslist handig als u ook folie op de rol heeft, u bent dan in staat grotere vlakken te plakken, bijvoorbeeld 1000 x 2000 mm, of welke andere maat ook. Dit voorkomt stuiknaden, met vellen is dat niet erg eenvoudig.