Deze maand in beeld

Janssen Inlijstwerk

Janssen Inlijstwerk
Veldbies 4
6075 GN Herkenbosch
0475 – 536313
E-mail: info@inlijst-atelier.nl
Website: https://inlijst-atelier.nl

Het was een vak waarin zij zich beiden meteen konden vinden en waarin zij als paar hun krachten konden bundelen. Bert Janssen de meubelmaker en Petra Janssen de directiesecretaresse Sales, die al jaren gewend was om met klanten om te gaan. Het was 1996, ze waren net trotse ouders geworden van hun eerste kindje en zochten naar een werksituatie die daarbij paste. Een lijstenmakerij konden zij aan huis beginnen, met eigen middelen. Ze waren allebei enthousiast, verbouwden hun garage en carport tot atelier annex winkel en gingen van start. Ze bouwden hun zaak op, verdiepten zich in het vak en zien hun inspanningen vandaag bekroond met de uitverkiezing tot Lijstenmaker van het Jaar 2016. Een echte vakvrouw en vakman als terechte winnaars van deze editie, die hun vak met plezier en passie beleven.

 

Welke beroepsopleiding heb je gevolgd en hoe ben je aan de benodigde kennis gekomen voor de
lijstenmakerij?

Wij gingen twee jaar lang, één avond in de week naar de opleiding tot ‘Lijstenmaker/vergulder’, die toen nog werd gegeven in Turnhout, België. De vele facetten van het vak lijstenmaker werden daar uitgebreid behandeld. Achteraf bleken wij de laatste groep te zijn, wij hebben de opleiding afgerond in 1999. Daarna zijn geen nieuwe cursisten meer gestart vanwege een gebrek aan inschrijvingen. Najaar 2011 kwam via Art-Frame de mogelijkheid om te certificeren. Na zelfstudie en het met goed gevolg afleggen van een theoretisch en praktisch bekwaamheidsexamen, draagt Petra vanaf maart 2012 de titel van gecertificeerd lijstenmaker ‘Guild Commended Framer‘. We mogen vooral ook niet vergeten dat je kennis kan opdoen via je collega’s. De één weet dit, de ander weet dat. Net zoals vakgenoten wel eens bij jou te rade komen, vind je het ook prettig als je zelf bij collega’s een vraag kunt stellen. Gelukkig kan dat binnen branchevereniging Art-Frame heel goed en wordt kennis vooral de laatste jaren steeds meer gedeeld. Een zeer positieve ontwikkeling, vinden wij.

Wat is je specialiteit; waarom heb je juist voor die specialiteit gekozen?
Wij profileren ons niet met een bepaalde specialiteit, maar meer met het samenspel waar een lijstenmaker mee te maken heeft. De persoonlijke benadering, het gesprek met de klant over wensen en interieur, meedenken over de meest passende oplossingen, een eerlijk advies en uiteindelijk het maken van een kwaliteits-inlijsting. Zeker komen daarbij specialiteiten om de hoek kijken, wij zien ze als onderdeel van het vak en verdiepen ons daar waar nodig om tot creatieve oplossingen te komen. Bij 3D-inlijsten bijvoorbeeld, zijn de uitdagingen groot. Van elke inlijsting kun je weer leren, ook na 20 jaar nog.

Zijn er nog meer zaken waar je je mee onderscheidt van anderen?
In Turnhout leerden wij het maken van Frans gewassen passe partouts, dit zijn passe partouts met belijning en biesjes rondom een bredere gekleurde band. De decoratie wordt opgebracht met aquarelverf en trekpen. Ook beheersen we de technieken om een biseau (papieren inleg in een passe partout) te maken of een bladgoudbies aan de binnenkant van een deels zwart geverfde glasplaat aan te brengen. Dit alles zijn technieken waarvoor je niet bij elke lijstenmaker terecht kunt.

Wat lijst je het liefste in en waarom?
Voor ons is er niet zoiets als ‘we lijsten dit of dat het liefste in’, wel lijsten we in met liefde, met passie. Ik denk ook dat je dat gevoel bij inlijsten moet hebben, anders wordt het erg moeilijk om het geduld op te brengen om er iets moois van te maken. Een klein detail kan een inlijsting maken of breken en je moet bereid zijn om voor het ultieme resultaat te gaan.

Wat is het opmerkelijkste dat je ooit hebt ingelijst? Na 20 jaar is het lastig om alles nog eens terug te halen, er is heel wat gepasseerd. Het meest opmerkelijke zijn toch vaak de 3D-inlijstingen. Voorwerpen inlijsten is iets waar mensen nog niet altijd aan denken bij een lijstenmaker, hoewel we de afgelopen twee jaar hebben gemerkt dat er steeds vaker naar wordt gevraagd. Vanaf het begin hoorde 3D-inlijsten tot onze mogelijkheden. Wij houden ervan als opdrachten niet standaard zijn, maar creativiteit en vaardigheden vergen. In onze begintijd vroeg de harmonie of wij hun vaandel, 140 jaar oud en niet meer helemaal intact, konden inlijsten. Het hangt nu nog steeds te pronken in het verenigingsgebouw. Recente voorbeelden van 3D-inlijstingen zijn een zwarte karateband (3 meter lang) met diploma, en natuurlijk onze Pinokkio, waarmee we de titel ‘Lijstenmaker van het jaar 2016-2017’ wonnen.

Waarom vind je het vak lijstenmaker zo mooi?
Het vak lijstenmaker staat in het verlengde van het verhaal achter een werk dat mensen aan ons toevertrouwen. Wij worden meegenomen in dat verhaal en mogen meedelen in de emotie. Want dat is eigenlijk wat inlijsten is, emotie. En hoe mooi is dat? Het is beslist niet ongebruikelijk dat er traantjes weggepinkt worden bij het uitzoeken van een lijst en bij het zien van het eindresultaat. Mensen bedanken ons voor een inlijsting, op onze beurt bedanken wij de mensen dat we deel uit mochten maken van hun verhaal.

Welke kansen en bedreigingen zie je voor je onderneming?
Wij zien bedreigingen als kansen. Kansen om bij te sturen waar nodig, maar vooral ook kansen om je eigen route te varen. Daar ligt je kracht, in onze ogen. Zijn wie je bent en staan voor wat je maakt. Kwaliteit!

Waarom ben je lid geworden van de Vereniging Art-Frame?
Wij geloven in het motto ‘Delen is vermenigvuldigen’ en ‘samen sterk’. Het contact met collega’s is waardevol, leerzaam, inspirerend en gezellig. De boodschap dat inlijsten mooi is, heeft veel meer kracht als je deze als groep brengt dan als individu. Bovendien geeft het lidmaatschap van een branchevereniging je een soort kwaliteitskeurmerk naar buiten toe, zeker als je daar ook nog eens een certificering aan koppelt.

Welke rol zie je weggelegd voor Art-Frame?
De leden nog veel meer naar buiten toe presenteren als groep. Art-Frame zou een begrip moeten zijn in Nederland (net zoiets als Expo, Hubo, etc.) met eigen winkels. Ook gezamenlijke inkoop zou hierbij om de hoek kunnen komen kijken, hoewel dit als vrijwilligers-vereniging buiten bereik zal zijn. We hebben al wel het begrip Art-Frame-winkel, de vraag is hoe we dit begrip tot gemeengoed kunnen maken met de middelen die de vereniging heeft. Het begint met promotie, daar werken jullie hard aan. En het aantrekken van nieuwe leden die de groep verder versterken. Daarentegen zullen wij als leden ook onze verantwoordelijk moeten nemen door deel uit te maken van de discussie. Samen sterk is ook samen naar een gemeenschappelijk doel toewerken, meer naamsbekendheid voor Art-Frame.

Is er nog iets anders dat je graag aan je collega’s/het publiek wilt vertellen?
Vaak hebben mensen een heel verkeerde voorstelling van een lijstenmaker. Inlijsten is veel meer dan iets in een lijst stoppen. Het gaat over iets ‘kostbaars’ verantwoord bewaren en er jarenlang plezier van hebben doordat je er elke dag naar kunt kijken. Maar een lijstenmaker past ook het niveau aan van inlijsten aan het doel dat de klant heeft. Inlijsten hoeft niet altijd op museum- of conserverend niveau. Een poster op een kinderkamer bijvoorbeeld kan straks achterhaald zijn en hoeft meestal niet zo lang mee. Maar een herinnering aan ouders of opa/oma of aan een vakantie, daar wil je gewoon de rest van je leven elke dag van genieten. En dat is waar de persoonlijke benadering weer om de hoek komt kijken. Mensen, schroom niet om naar een lijstenmaker te gaan. Deze vakman/vrouw luistert naar uw verhaal en zal u een passend advies geven.

‘In 2012 vertrouwde de schutterij ons hun eerste vaandel toe in de vorm van twee medaillons. Deze werden in 1945 direct na de oorlog door gebrek aan materialen en geld uitgevoerd op wit katoen, opgestikt met beschilderd linnen, omrand door decoratieve biezen. De medaillons gingen eerst naar de restaurateur voor herstel en werden daarna op een nieuwe onderstof gezet. Dat geheel kregen wij binnen om in te lijsten, zodat het goed bewaard zou blijven. Het moest een plek krijgen waar de hele gemeenschap ernaar zou kunnen kijken: de kerk. In een feestelijke mis, waar wij als speciale gast voor waren uitgenodigd, werden de inlijstingen onthuld. Heel mooi om mee te maken.’